نیمیم زآب وگل
گفت چرا ماکيان شدی نشدی شير

مظلوم بودن هنر نیست .اگر می توانی ظالم نباش.

بیشتر مظلومین به این خاطر مظلومند که نمی توانند ظلم کنند.ظالم ومظلوم بودن همیشه نسبی است.حتی مظلوم ترین آدمهای روی زمین هم می توانند ظالم باشند.                                              کودکی خود را به خاطر دارید؟آنوقت که پشه ای را هم نمی توانستید از خود  برانید ولی درهمان حال گاهی مورچه ای را زیر پایتان به عمد له می کردید.شما درعین مظلومیت توان ظلم کردن هم داشتید البته فقط به یک مورچه.فکر نمی کنم هیچ یک ازما آزارمان به مورچه هم نرسیده باشد حتما رسیده.

آنهایی که دم ازمظلومیت می زنند اغلب آرزو می کنند که جای ظالم را بگیرند وعدل بیشتر بهانه است.خون بی گناهان را برای رسیدن به عدالت می ریزند ولی فقط به دنبال مسند ظالم هستند.عدالت بزرگترین دروغ دنیاست.حتی درآنورآب  آنجا که حکومت قانون حکم میراند  .آنهایی که پول بیشتری دارند تا وکلای قانون شناس تری استخدام کنند کمتر گناه کار شناخته می شوند.

داستان ظالم ومظلوم تا زمانی که قصه فقیروغنی ـ  توانا وناتوان ـ دانا ونادان ادامه دارد باقی خواهد ماند.ماهیچ وقت نمی توانیم ظلم را ریشه کن کنیم .

خدای خوبم خدایا چرا بدی آفریدی               

کسی که خوبی پسندد چرا بدی آفرین است

چه بود اگرآدمی را فرشته خو  می سرشتی    

چه پاکی آید ازآن گل که با پلیدی عجین است

به روح قابیل نفرین گرآن یکی اولین بود

به جان جبریل سوگند نه این یکی آخرین است

زعدل هم می گریزم که خود نمودار ظلم است

به عدل آنجا نیاز است که ظلم مسند نشین است

پس بیایید به جای مظلوم بودن ظالم نباشیم. مظلوم بودن از ضعف است و ضعیف را هنری نیست؟     وحیف است شعری از ایرج را که انگاردرهمین باره  سروده  برایتان نقل نکنم:

قصه شنیدم که بوعلاء به همه عمر                                       لحم نخورد وذوات لحم نیازرد

درمرض موت بااجازه دستور                                        خادم اوجوجه ای به محضراو برد

خواجه چوآن طیرکشته دید برابر                                     اشک تحسر ز هردو دیده  بیفشرد

گفت چرا ماکیان شدی نشدی شیر                                  تا نتواند کست به خون کشد وخورد

مرگ برای ضعیف امرطبیعی ست                            هرقوی اول ضعیف گشت وسپس مرد

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢۸ آذر ،۱۳۸٥ - رضاالف
حيوونی تازگی آدم شده بود

دل من یه روز به دریا زد و رفت                                   پشت پا  به رسم  دنیا  زد و رفت

پاشنه کفش فرارو ور کشید                                                     آستین همتو بالا زد و رفت

یه دفه بچه شد   و تنگ غروب                                   سنگ توی شیشه ی فردا زد و رفت

دفتر گذشته هارو پاره کرد                                                نامه فرداها رو  تا  زد  و رفت

 حیوونی تازگی آدم شده بود                                           به سرش  هوای  حوا زد  و رفت

زنده ها خیلی براش کهنه بودن                                       خودشو تو مرده ها  جا زد ورفت

                                                                                                                محمد علی بهمنی

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٢٥ آذر ،۱۳۸٥ - رضاالف
پاکستان پارسی گو

درپاکستان نامهای خیابانها ومحلات اغلب فارسی وصورت اصیل کلمات قدیم است.برای نمونه و محض تفریح دوستان چند جمله وکلمات فارسی را که در آنجا به کار میبرند دراینجا ذکرمی کنم تا  ببینید زبان فارسی درزبان  اردو چه موقعیتی دارد.

عبور ممنوع (روی تابلوهای راهنمایی)==== راه بند

توقف ممنوع ==== پارکینگ بند

حداکثرسرعت ==== حداکثر رفتار

عقب عقب خوب (هنگام فرمان دادن به ماشین برای عقب رفتن)===== واپس واپس بس

قنادی ===== شیرین کده

ممنونم . متشکرم. مرسی ( در پاسخ کسی که به ما لطفی میکند) ==== مهربانی

اسباب واثاثیه ==== سامان

فطار سریع السیر ==== تیز خرام

مادر زن ==== خوش دامن

لقما ن حکیم متخصص امراض مقاربتی ( تابلوی یک پزشک) ====  لقمان حکیم هر قسم پوشیده امراض

                                                                                                                                    با ستا نی پاریزی (ازپاریز تا پاریس)

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٢٤ آذر ،۱۳۸٥ - رضاالف
یکی از دوستان را پند دادم

     .

         یکی  از دوستان را  پند  دادم                                به  پیش پای  او  راهی  نهادم

        به پندم گوش داد ورفت از آن راه                           ولیکن  بین  ره  افتاد  درچاه

        مراخود این دهد  پندی به  از قند                    که بعداز این به کس هرگز مده پند

                                                                                                                                          ابولقاسم حالت

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ٢٠ آذر ،۱۳۸٥ - رضاالف
حاصل جمع آب و تن تو

.

شهر منهای وقتی که هستی  حاصلش برزخ خشک وخالی

                                                         جمع آیینه ها ضرب در تو بی عدد صفر بعد  از زلالی

می شود  گل دراثنای  گلزار می شود کبک در عین رفتار

                                                      می شود آهویی در چمنزار  پای  تو ضرب در باغ  قالی

ای طلسم عددها به نامت حاصل  جزر و مد ها  به  کامت

                                                       ای  ورق خورده احتشامت  هرچه  تقویم  فرخنده  حالی

حاصل جمع  آب  و تن  تو ضرب در وقت  تن شستن  تو

                                                      هر سه منهای  پیراهن تو  برکه را کرده  حالی  به  حالی

                                                                                                                                                                                                                                                              منزوی

    

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ۱٧ آذر ،۱۳۸٥ - رضاالف
و من مات شدم

.

تمام سربازهایت را زدم

                 نه ازتو بدم نمی آمد

                                    می خواستم رخت را ببینم

                                                                 اما تو گفتی کیش

                                                                                         و من مات شدم

                                                                                                                                                                                                  فاضل ترکمن

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱۱ آذر ،۱۳۸٥ - رضاالف
چه فرمايی ؟ بگويد يا نگويد؟

.

   دلم  دردی که دارد  با  که  گوید  ؟                               گنه خود کرده  تاوان از که جوید؟

   دریغا  نیست   همدردی   موافق                                   که بربخت بدم خوش خوش  بموید

   مرا گفتی  که  ترک  ما  بگفتی                                    به  ترک   زندگانی   کس    بگوید؟

   کسی کز خوان وصلت سیرنبود                                  چرا باید  که  دست  از تو بشوید؟

   ز صد  بارو  دلم  روی  تو  بیند                                   ز صد  فرسنگ   بوی  تو  ببوید

    گل  وصلت   فراموشم   نگردد                                    وگر  خوار  از سر گورم  بروید

     غم  درد  دلش  عطار  امروز                                     چه  فرمایی؟   بگوید  یا  نگوید؟

                                                                                                                            عطار

 

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٧ آذر ،۱۳۸٥ - رضاالف
عادت می کنيم

عادت میکنیم!

تابه حال به این فکر کردید به چه کارهایی عادت کرده اید؟                                                              نمازخواندن ـ غیبت کردن ـ حمام رفتن ـ سیگا رکشیدن ـ تعارف کردن ـ ..                                          

خیلی از اوقات بسته به اینکه چه کاره باشیم به چیزهایی عادت می کنیم که برای آنهایی که عادت ندارند خیلی خوب یا خیلی بد است.

مثلا برای یک پزشک نجات جان یک بیمار همان قدر عادی وعادت است که مردن یک بیمار به علت سرطان! درحالی که برای افراد غیرپزشک اولی یک آرزو و دومی نوعی  بی رحمی است .

برای یک سیاستمدار دروغ گفتن به مردم همان قدرعاد ی است که نجات یک کشوراز بلوا !در حالی که برای مردم عادی یکی قهرمان ودیگری  خائنی پست است.

همه می گویند باید به کارهای خوب عادت کنیم مثل راست گفتن ـ مهربان بودن ـ نماز خواندن و

باز می گویند  نباید به کارهای بدعادت کرد مثل دروغ گفتن ـ غیبت کردن - 

ولی همه ما معمولا همان کاری را می کنیم  که به آن عادت داریم   چه خوب چه بد.و وقتی عادت می کنیم یعنی اراده ای درانجام آن نداریم.ولی برا ی خوب بودن عادات بدمان دلیل می تراشیم وعادات  بد  دیگران را سرزنش می کنیم  چون به کاری که آنها می کنند عادت نداریم.

ازکنار پیرزنی گدا بی تفاوت رد می شویم چون هرروزگدا می بینیم.حتی مدتی است به دیدن روی زیبا هم عادت کرده ایم به خوردن غذ اها ی خوشمزه هم عادت کرده ایم کم کم همه چیز از اراده ما خارج می شود زیرا همه کاربرای ما عادت شده است .همه کارمیکنیم ولی نمیدانیم چرا؟ ازکودکی به این وضعیت عادت کرده ایم .مدرسه میرویم چون همه می روند .ازدواج میکنیم چون همه همین کار را می کنند.

همه ما بی تقصیریم چون ترک عادت موجب مرض است.و ای کاش  میشد به چیزی عادت نکرد وگفت:

هی مترسک کلاه را بردار

ما کلاغان دگرعقاب شدیم

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ٦ آذر ،۱۳۸٥ - رضاالف
دلم ز سينه برون شد ز بس تپيد بيا

.

ستاره  دیده   فروبست  و آرمید   بیا                              شراب نور به رگهای شب  دوید  بیا

زبس به دامن شب اشک انتظارم ریخت                           گل  سپیده  شکفت و سحردمید بیا

شهاب  یاد  تو در آسمان  خاطر من                                پیاپی  ازهمه سو خط  زرکشید  بیا

زبس نشستم و با شب حدیث غم  گفتم                         زغصه رنگ من ورنگ شب پرید بیا

به وقت مرگم  اگرتازه می کنی دیدار                          بهوش  باش  که  هنگام  آن  رسید بیا

به گامهای کسان می برم گمان که تویی                         دلم  ز سینه  برون شد  زبس تپید بیا

نیامدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت                 کنون که دست سحر دانه دانه چید بیا

امید خاطر سیمین   دل  شکسته  تویی                             مرا  مخواه  ازاین  بیش  نا امید  بیا

                                                                                                                                                                                                                      سیمین بهبهانی

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۱ آذر ،۱۳۸٥ - رضاالف
رضاالف