نیمیم زآب وگل
دليل سر به هوا بودن زمين؟؟؟؟

.

    به طعنه گفت به من : روزگار جانکاه ست

                                                                       به من ؟! که هرنفسم  آه  در پی  آه  ست

    در آسمان  خبری  از ستاره ی  من   نیست

                                                                       که هرچه بخت بلندست عمر  کوتاه ست

    به  جای  سرزنش  من     به  او نگاه کنید

                                                                         دلیل  سر به  هوا بودن  زمین  ماه  ست

     شب مشاهده ی چشم  آن کمان  ابروست

                                                                        کمین کنید ! که امشب  سر بزنگاه   ست

    شرار شوق  و تب شرم   و بوسه ی دیدار

                                                                       شب خجالت  من  از لب تو در راه ست

                                                                                                                                                               فاضل نظری

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۳۱ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
تو در نماز عشق چه خواندی ؟ حلاج

.

   در آینه  دوباره  نمایان شد

                  با  ابر  گیسوانش  در باد

                                 باز آن  سرود سرخ  انا الحق

                                                                ورد زبان  اوست

   تودرنماز عشق چه خواندی؟

                                       که سالهاست

                                             بالای داررفتی  و این شحنه های پیر

                                                                                   از مرده ات هنوز پرهیز می کنند

نام تورا به رمز

               رندان  سینه چاک  نشابور

                                 درلحظه های مستی

                                                    مستی و راستی

                                                                    آهسته .. زیر لب    تکرار می کنند

   وقتی تو    روی چوبه ی دارت

                                         خموش و مات

                                                       بودی ..   ما  انبوه کرکسان تماشا

                                                                         با  شحنه های  مامور

                                                                                مامورهای  معذور

                                                                                همسان وهم سکوت ماندیم

خاکستر تو را    باد سحرگهان

                             هرجا  که برد

                                 مردی زخاک رویید

درکوچه باغهای نشابور

     مستان نیم شب     به ترنم

                                          آوازهای سرخ تورا  

                                             باز  ترجیع وار  زمزمه کردند

                                                                               نامت  هنوز  ورد   زبانهاست

                                                                                                                                                          شفیعی کدکنی

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٢۸ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
تو آخر اين داستان بايد بخندی !!!

.

       پیدا بکن ! یک  آدم   آدم  تری  را                          و شانه های محکم و محکم تری را

       آقای  خوبی  که  دلش  سنگی  نباشد                       معشوق های دوستت دارم  تری  را

       من را رها کن هرچه میخواهی توداری                 ازدست خواهی داد چیز کمتری را

       با گیسوانت باد بازی کرد و رقصید                        و  زد  رقم  آینده ی  درهم  تری را

        تو  آخر این  داستان  باید   بخندی                       پس امتحان کن عاشق بی غم تری را

                                  من راببخش از این خدا حافظ .. خدا حا...

                                      پیدا نکردم  واژه ی  مرهم  تری  را

                                                                                                              مهدی موسوی

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢٥ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
زن گفت : خون شوهرم ؟ آری!!

.

نظر همه دوستان محترم ست. می توانیم بگوییم افغانی ها باید برگردند. ولی حداقل باید قبول کنیم که میزبانهای خوبی نبوده ایم.کافیست رفتار خود را با افغانی های هم زبان وهم مذهب   با   رفتار آمریکایی ها با ایرانی ها ی مقیم آمر یکا مقایسه کنیم. حتی رفتار ما عاقلانه هم نبوده !می دانید اگر این دو میلیون افغانی  در این سالها درمدارس ما درس خوانده بودند و رفتار متمد نانه ای با آنها شده بود می توانسند چه پشتوانه ی سیاسی  فرهنگی و حتی اقتصادی برای ایران باشند. درحالی که حاصل این همه سال مهاجرت داری برای ما فقط خسارت مالی وبرای افغانها دلگیری وسرخوردگی بوده است .درحالی که مهاجران  ایرانی برای آمریکا ثروت فرهنگ وعلم ارمغان برده اند.

من افغانی های زیادی درعمرم دیده ام .همه اقوام خوب و بد دارند.ولی من از آنها بدی ندیده ام.آجرهای خانه ام را چیده اند.سرایداری خانه ام راکرده اند.ازلهجه شان خوشم می آید. همیشه حرف گوش کن ترین و بی توقع ترین و البته بیمارترین ورنجورترین مریض هایم افغانی بوده اند.فقط کافی است یک باربه یک افغانی بگویید چه بکند .چه دارویی را  کی وچقدر بخورد همه حرف شما را به سرعت می فهمد ودرست هم اجرا می کند وهمیشه هم قدردان خواهد بود.یک بار یک افغانی برای تشکر ازمن یک گونی کلم آورده بود و لابد تمام دارایی اش بود  آن را از راه دور آورده بود ماشین شخصی هم نداشت روی کولش گذاشته بود. وکودکان افغانی ..چقدر کم گریه می کنند.انگارآمپول برای آنها دردی محسوب نمی شود .

بله حق با آنهایی ست که می گویند افغانها باید بروند. ولی باید انصاف داشت .آنها مهاجرین خوبی بودند.  بی توقع. پرکار.  مظلوم و البته همزبان وهم دین وهم تاریخ !!  

فرض کنید  شما  اهل تایباد شهر مرزی ایران باشید! باز هم فرض کنید تاریخ چند کیلومتر آنورتر ورق می خورد.یعنی زمانی که مرزهای قراردادی ایران را ازافغانستان جدا میکرد تایباد هم آنطرف مرز می افتاد.آنوقت شما یک افغانی بودید.درکشورتان نانی برای خوردن نبود.برای زنده ماندن به همسایه های قدیمی پناه می بردید.دلتان می خواست چه رفتاری با شما بشود؟اصلا بیایید جوردیگری فکر کنیم شما یک ایرانی هستید که به خاطر وضعیت بد ایران به آمریکا مهاجرت می کنید.آیا دلتان می خواهد مانند یک غریبه مزاحم با شما رفتار شود؟

با دیگران همان گونه رفتار کنید  که ازدیگرا ن انتظار دارید با شما رفتار کنند.

بحث خیلی جدی شد. دلم نمی خواهد زیاد حرف جدی بزنم .پس باز هم با یک شعر تمام می کنم.از همان شاعر افغانی.!درمورد زمستان کابل است.

ای ابر سرد کوش زمستان!درکیسه  ی دریده چه داری؟

باز آمدی چه سرب و چه سنگی برشهر بی سپیده بباری؟

ای ماه ! محرم شب این شهر ! یک دم نقاب ابر  برافکن!

 تا شهریان  خفته  به خون را    در کوچه  و گذر بشماری

 یخ بسته شد نفس به گلو هم خون کسان به کوچه و جو هم

 آنسوی کوه ساکت و سنگی    ای آفتاب ! گرم   چه داری؟

 کودک نشست و اسپک چوبی   سوزانده ی  اجاق تهی  شد

  مردان هنوز    بر سر چالش   مردا ن  هنوز    گرم سواری

  گفتند:  برف   شعر سپید است  یا     نقل  آستانه ی   عید  است

  اینها به یمن خون شهیدست   زن گفت :  خون شوهرم؟  آري!

  می گفت:  جای برف چه می شد   ای آسمان  ستاره  بپاشی

   تا  یک بغل  ستاره  بریزم     یک  امشبی     میان   بخاری

   تا یک بغل ستاره ی  روشن  مرگ لجوج   را  بفریبد

   تا خواب نان گرم  ببینند   این کودکان خفته به خواری

  رفتار سرد برف شب  و روز برخورد گرم  سرب نهانسوز

   این است  تا  رسیدن نوروز     تقدیر شهر سوخته     باری!

                                                                                                                                                          محمد کاظم کاظمی

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٢٢ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
و کودکی که عروسک نداشت... خواهد رفت !!

.

افغانی ها باید بروند!  آیا کسی مخالفت است؟

ما دیگر نمی توانیم ازبرادان افغانی پذیرایی کنیم. حالا شاید کمی مودبانه تر شد! موافق نیستید؟.اگر عاقلانه نگاه کنیم هیچ کشوری توانایی قبول دو میلیون مهاجر رو ندارد!

ولی میشه یه جور دیگه نگاه کرد !اگرخواستید.. اسمش رو بگذارید غیر عاقلانه! اصلا ناراحت نمی شم!ما مردم ایران!مردم با فرهنگ - مهربان - متمدن - مسلمان -با وجدان - مهرورز ... با افغانی ها چه کردیم؟.تنها حقی که برای آنها قائل بودیم  نمردن  بود.آنها حق نداشتند درایران ما مالک چیزی باشند.آنها فقط میتوانستند آجرهای خانه های ما را بچینند.حتی به کودکان آنها اجازه ندادیم زبان فارسی را درمدارس ما بیاموزند.زبانی که  مادرانمان با همه  آن حرف می زدند .آنها تنها ملتی به جز ما بودند که حافظ را می فهمیدند.بسیاری ازکسانی که ما به عنوان ایرانی به آنها افتخار می کنیم زاده ی دیار آنها هستند.مولوی دربلخ زاده می شود وما به کودک همشهری او اجازه اینکه کنار کودکمان روی  یک میز  بنشیند نمی دهیم.

آیا یک درصد رفتاری که ما دراین سالها با افغانی هایی که همزبان و هم کیش ما بوده اند را آمریکایی های جنایتکار زبان نفهم ولامذهب با ایرانیهای مقیم کشورشان کرده اند؟. با افتخار سرمان را بالا می گیریم ومیگوییم فلان دانشمند ناسا ایرانیست. تازه پرچم آمریکا را هم آتش می زنیم. وافعا اگر جای آمریکایی های جنایتکار بودیم و زور آنها را داشتیم چه معامله ای با دنیا می کردیم؟. ما که به همزبان ها وهم مذهب ها و هم تاریخ های خود رحم نمی کنیم!

میدانم ! ما ملت با فرهنگی بودیم . ولی آیا هنوز هم هستیم؟

شاید همه این حرفها بهانه ای بود برای شعری که یکی از همان افغانها گفته است.به زبان ما! نه ! به زبان خودش!این شعر سال ۱۳۷۰ سروده شده.همان سالی که به آنها گفتیم باید بروید! باید ازایرانمان بروید! بروید به ایران خودتان!

 غروب   درنفس گرم جاده خواهم رفت                          پیاده  آمده  بودم     پیاده خواهم رفت

 طلسم غربتم امشب   شکسته  خواهد شد                        وسفره ام که تهی بود بسته خواهد شد

 و در حوالی شب های عید     همسایه                           صدای گریه    نخواهی  شنید  همسایه

همان غریبه که قلک نداشت خواهد رفت                    وکودکیکه عروسک نداشت خواهدرفت

 منم      تمام  افق  را  به رنج    گردیده                         منم       که هرکه مرا دیده  در گذردیده

 منم      که  نانی  اگر داشتم  از آجر بود                     وسفره ام   که نبود    ازگرسنگی پر بود

به هرچه آینه تصویری ازشکست من است              به سنگ سنگ بنا ها نشان دست من است

اگر به  لطف   واگر  قهر  می شناسندم                          تمام  مردم   این  شهر   می شناسندم

من ایستادم  اگر   پشت آسمان خم شد                         نماز خواندم   اگر    دهر   ابن ملجم شد

غروب درنفس گرم جاده خواهم رفت                             پیاده  آمده   بودم  پیاده  خواهم  رفت

طلسم غربتم امشب شکسته  خواهد شد                       و سفره ام که تهی بود بسته خواهد شد

چگونه بازنگردم ؟ که سنگرم آنجاست                          چگونه ؟ آه  ! مزار برادرم  آنجاست

چگونه باز نگردم که مسجد ومحراب                          و تیغ  منتظر  بوسه بر سرم  آنجاست

 اقامه بود  واذان بود آنچه  اینجا  بود                               قیام بستن   و  الله اکبرم    آنجاست

مگیر خرده که یک پا ویک عصا دارم                      مگیر خرده ! که آن پای دیگرم آنجاست

شکسته می گذرم امشب از کنار شما                            و شرمسار از الطاف  بی کران  شما

من از سکوت شب  سردتان  خبردارم                            شهید  داده ام  از دردتان  خبر  دارم

تویی که کوچه غربت سپرده ای با من                          و نعش سوخته برشانه  برده ای با من

تو زخم خوردی اگر تازیانه من خوردم                   توسنگ خوردی اگر آب ودانه من خورم

اگرچه مزرع ما دانه های جو هم داشت                     و چند بته ی مستوجب  درو  هم  داشت

اگرچه  تنگ شد  آرامش  همیشه  ی تان                اگرچه کودک من سنگ زد به شیشه ی تان

 اگرچه  متهم    جرم    مستند    بودم                                اگرچه   لایق  سنگینی   لحد    بودم

 دم   سفر  مپسندید  نا امید    مرا                                    ولو  دروغ   عزیزان  بحل  کنید  مرا

 تمام آنچه ندارم  نهاده  خواهم رفت                                  پیاده  آمده بودم    پیاده خواهم رفت

به این امام  قسم !  چیز دیگری نبرم                                به جزغبارحرم    چیز دیگری نبرم

خدا زیاد  کند  اجر دین  و دنیاتان                                        و مستجاب  کند  باقی  دعاهاتان

همیشه  قلک   فرزندهایتان  پر  باد                                   و نان دشمنتان هرکه هست آجرباد

                                                                                                                                                        کاظم کاظمی 

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٢٠ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
گفت : يکی بس بود!!!

.

خواستم ازلعل او  دو  بوسه  و گفتم:               تربیتی کن !  به آب لطف  خسی را

گفت: یکی بس بود  که  گر دو ستانی               فتنه  شود    آزموده ایم    بسی   را

عمر دوباره ست بوسه ی من  وهرگز              عمر  دوباره    نداده اند    کسی   را 

                                                                                                                                                    فرخی سیستانی

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱٧ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
شکر خدا که مسجد و محراب شهر هم ...

امروزمصلی (همان نمایشگاه کتاب )بودم.اذان بود آهنگ هم. مناره داشت کامپیوترهم .عمامه داشت کروات هم.قرآن داشت کتاب لاتین هم.گیوه داشت کفش پاشنه بلند هم.بوی گلاب و ادوکلون بدجور غوغا می کرد.

چند شب پیش بازی فوتبال چلسی و لیورپول بود.بازی بود جنگ هم.دعوا بر سر یک توپ بود و چند میلیون دلار ناقابل.فقط کافی بود یک چیز گرد ازمرز یک مکعب مستطیل آهنی  به اسم دروازه رد شود تا تکلیف میلیونها دلار روشن شود.میلیونها نفر خوشحال وبرعکس میلیونها نفرناراحت شوند.چهره مورینیو مربی چلسی دیدنی بود.مثل یک فرمانده جنگی!!شاید اگرتفنگ داشت..                                                   بازی ..اسمش بازی بود ولی جنگ بود.قبلا بچه ها یا گاهی آدم بزرگها برای اینکه بیکاریشون یه جوری بگذره فوتبال بازی می کردند.الان بچه ها رو از دبستان استعداد یابی می کنند تا درآینده بازیکن که نه ....جنگجوهای خوبی بشن.آره به همین خاطره که فوتبال ما پیشرفت نمی کنه !چون جدیش نمی گیریم فکر می کنیم هنوز یه بازیه!!

ولی سالهاست دنیا عوض شده هیچ کاری باز ی نیست.همه چیز جدی شده.فقط اسمش تغییر نکرده .باید ازمصلی هم پول درآورد!باید بازی فوتبال رو هم جدی گرفت حرف میلیونها دلار سرمایه در میونه. نقش جهان خیلی قشنگه چون ارزش توریستی داره.

علم خیلی خوبه ولی اگر مدرکش رو نداشته باشی عالم نمی شی!باید تمام دوران مدرسه بچه ی  درسخون وسربه راهی باشی..باید درسهایی که فقط به اندازه یک شب امتحان یادت می مونه یاد بگیری...باید تست بزنی تا پزشکی قبول شی..باید هزاران صفحه کتاب خارجکی رو حفظ کنی ..باید تخصص مغزقبول شی و درآخر وفتی مدرکتو گرفتی حتی اگرمثل یکی ازاساتید نامدار دانشگاه تهران فکرکنی..اسکندربعد ازاسلام زندگی میکرده!!! باز هم استاد فلانی دانشمند خواهی ماند!!چون مدرکشو داری!

بدون اینکه اسم چیزی را عوض کنیم اصلشو عوض می کنیم.ازدین می خواهیم کاردنیامان را روبه راه کند ...ازبازیکن میخواهیم به خاطر یک بازی کودکانه بجنگد..وازعالم هم انتظار علم نداریم فقط مدرکش کافی ست !

فیلم ماتریکس را دیده اید؟ گاهی فکرمی کنم :شاید ماچیزی جز یک برنامه ی کامپیوتری نیستیم!!اگر نه!!پس چطور می شود این طور مارا فریب داد؟.اگر اینهمه سلول مغزی واقعا مال ماست چرا به هیچ دردی نمی خورد؟یک روز با ما کاری می کنند که ازشدت مسلمانی رگ های گردنمان بیرون بزند..چندی بعد طوری می چرخانندمان که درمصلی پشتک بزنیم!.!بازی را به جنگ تبدیل می کنند وعلم را به مدرک!!وشاید خدا را به انرژی!!.

شاید هم حق با آنهاست.می بینید حتی من هم که این حرفها را می زنم باورم شده که این نمایش جدی ست!!

 

     شکرخدا که مسجد ومحراب شهر هم              یکباره  پوست کنده بگویم : دکان شدند

.

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
اگر باران به کوهستان نبارد....به کوهستان نباريدست باران

.

              گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم

                                                               گر نشد   در اتوبان..در اتوبوست   بدهم

              گفته بودم : که  یکی خانه  ی بسیار قشنگ

                                                               در  دزاشیب  و یا   نبش  دروست   بدهم

              آنقدر نیستم   ای دوست    ببو    کین  گونه

                                                             دل و دین را به یکی عشوه ی لوست بدهم

                                                                                                                                                       محسن اشتیاقی

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ۱۳ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
يک سو ستاره زخمی يک سو پرنده در گور

.

این هم  یک  غزل ازشاعر افغانی که یادگاردوران طالبان ست.شاید اگر کمی بی انصاف باشیم بتوان این غزل را برای ایران امروزمان هم زمزمه کرد.

  حلق  سرود  پاره   لبهای  خنده  در  گور          

                                                                  تنبور ونی درآتش چنگ وسرنده درگور

 این شهر بی تنفس لت خورده چه قومیست؟

                                                            یک سو ستاره زخمی  یک سو پرنده درگور

 دیگر کجا توان بود؟ وقتی  که می خرامد

                                                              مار گزنده  بر خاک   مور خورنده  در گور

 گفتی که جهل جانکاه   پوسیده قرون است

                                                              بوجهل و بولهب ها  گشتند     گنده  در  گور

 اینک ببین  هبل را   بتهای  کور و شل  را

                                                               مردان  تیغ  بر کف   زنهای  زنده  در  گور

 جبریل   اگر  بیاید       از آسمان    هفتم

                                                              می افکنندش  این  قوم  با  بال کنده  در گور

                                                                  

                                                                                                                                                    محمد کاظم کاظمی

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱٠ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
ناسزای ادبی

.

تا به حال  فحش  مودبانه  شنیده اید؟ ابوالعلا گنجوی ۷۰۰ سال پیش  خرده حساب کوچکی با خاقانی داشته که خیلی مودبانه وادیبانه آن را تصفیه کرده است!که البته معنی آن چیزی  از بدترین ناسزاها کم ندارد.تنها فرق آن اینست که امثال این فحش های ناموسی را هر روز درکوچه وخیابان می شنویم وفراموش می کنیم وحتی ازتکرار آن شرم داریم ولی ناسزای ۷۰۰ سال پیش او را با کلی مقدمه وموخره ادبی .در وبلاگمان می گذاریم ودر موردش کامنت هم می دهیم.

بیچاره خاقانی! به این می گویند فحش ۷۰۰ ساله  و شاید ابدی !

راستی این وسط تقصیر مادر خاقانی چیست؟

.

خاقانیا  !  اگرچه   سخن   نیک   دانیا                       یک  نکته  گویمت  بشنو! رایگانیا

هجو کسی مکن که ز تو مه بود به سن                   شاید  تو  را  پدر بود  و تو   ندانیا 

                                                                                                                                                               ابولعلا گنجوی

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱٠ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
بی تو گر دمی زنم هر دمی هزار غم

.

  سنگ ناله می کند  رود  رود بی قرار                         کوه   گریه   می کند   آبشا ر  آبشا ر

  آه سرد می کشد   باد   باد    داغدار                              خاک می زند به سر آسمان سوگوار

  سرو از کمرخمید لاله  واژگون دمید                         برگ و بارباغ ریخت سبزسبزدربهار

  ذره   ذره   آب  شد   التهاب   آفتاب                        غرق پیچ وتاب  شد جستجوی  جویبار

  برلبش ترانه آب  از گدازه های  درد                 دردلش غمی مذاب صخره صخره کوهوار

  از سلاله ی  سحاب   ا ز تبار آفتاب                            آتش   زبان   او     ذولفقار   آب دار

  باورم نمی شود که کسی شنیده است                         زیر خاک  گم  شود   قله های  استوار

  بی تو گردمی زنم هردمی هزار غم                           روی  شانه ی دلم هرغمی   هزاربار

                                       هرچه شعرگل  کنم  گوشه  جمال  تو

                                       هرچه نثر بشکفم  پیش پای تو نثار

                                                                                                                                               قیصرامین پور

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٧ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
از دست خوبرویان داد!!!

.

          تو بدین چشم مست  و پیشانی                       دل من باز پس نخواهی داد

          من  بگیرم  عنان  شه   روزی                       گویم ازدست خوبرویان داد

         مرغ وحشی که می رمید زقید                      با همه  زیرکی  به  دام افتاد

                                                                                                                                                            سعدی

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٦ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
نعوذبالله! اگر جلوه بی نقاب کند!!!

.

و چه دنیایی ست؟صد سال پیش ایرج میرزای تجددخواه آرزو می کند کسی پیدا شود تا  حجاب را جواب کند

وحالا صد سال بعد طرح مبارزه با بدحجابی و تازه نه بی حجابی مساله اصلی ایران ما ست.

دراین صد سال هنوز مساله ای به این سادگی را بین خودمان حل نکردیم آنوقت  برای دنیا راه حل داریم!

     

        نقاب دارد ودل را به جلوه آب کند                       نعوذبالله !  اگر جلوه  بی نقاب   کند

        فقیه شهر به رفع حجاب مایل نیست                   چرا که هرچه کند حیله درحجاب کند

        چو نیست ظاهرقرآن به وفق خواهش او             رود  به  باطن    وتفسیر ناصواب کند

        از او دلیل نباید سوال کرد که  گرگ                  به هردلیل  که  شد  بره  را مجاب کند

        کس این معما پرسید  و من  ندانستم                  هرآنکه حل  کند آن را به من ثواب کند

        به غیرملت ایران کدام جانوراست ؟                     که جفت خود  را  نادیده انتخاب  کند

        کجاست همت یک هیئتی ز  پردگیان                  که مرد وار ز رخ پرده را جواب کند

        نقاب  بر رخ زن سد باب معرفتست                  کجاست دست حقیقت ؟که فتح باب کند

       به زهد گربه شبیه ست زهد حضرت شیخ            نه ! بلکه گربه  تشبه به آن جناب کند

        ز من مترس که خانم تو راخطاب کنم                 ازو بترس که همشیره ات خطاب کند

       به حیرتم ز که اسرار هیپنوتیزم آموخت؟             فقیه شهر  که  بیدار  را به خواب کند

       زنان  مکه   همه  بی نقاب می گردند                    بگو بتازد  و آن خانه  را  خراب  کند

      به دست کس نرسد قرص ماه دردل آب                اگر چه طالب آن جهد بی حساب کند

                                         تو نیز پرده عصمت بپوش و  رخ  بفروز 

                                           بهل! که شیخ  دغا  عوعوی  کلاب  کند

                                                                                                                                                ایرج میرزا

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۳ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
بپریس از اين دل ديوانه ی من!

.

      چنین با مهربانی  خواندنت چیست ؟              بدین   نا مهربانی  راندنت  چیست؟

      بپرس  از این  دل    دیوانه ی  من !            که ای بیچاره عاشق ماندنت چیست؟

                                                                                                                                                           مشیری

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - رضاالف
رضاالف