نیمیم زآب وگل
سنگی به سياهی شب!!!

...

شک شک شک... و یقین چه نعمتیست!

وقتی کاری از سیناپس های مغزی برنمیآد.پیامهای عصبی از چپ به راست ازراست به چپ از ناحیه بینایی به شنوایی از شنوایی به مرکز تعقل ازآنجا با ناحیه لیمبیک(هیجان) از آنجا دوباره به بینایی ...واین سیکل معیوب تمام مغزت را اشغال می کند. طوری که حتی یک صفحه کتاب هم نمیتوانی بخوانی !غذا ازگلویت پایین نمی ره ! ولی بازهم این سیکل میچرخد واین جرقه های لعنتی به تصمیمی منتهی نمی شوند.انگار مرکز اراده اتصالی کرده ..هرثانیه هزاران بله ونه به صورت همزمان بهش میرسه .مرکز بینایی یه چیز میگه! تعقل یه چیز! شنوایی یه چیز! ومرکز لیمبیک هم یه چیز!!!تازه شاید هزاران مرکز دیگه هم باشند که ما ازشون خبرنداریم.

اینجاست که ابزارماورائ مغزی به ما کمک میکنه!! ساده ترینش  شیر یه خطه وشکل دیگه اون فال واستخاره وازهمه دهن پرکن ترش توکله... وخوش به حال آنها که به این آخری باور دارند.باور به توکل - قضا وقدر- سرنوشت واقعا نعمت بزرگیه! میشینی و تماشا میکنی وهراتفاقی بیفته لابد صلاحی دراون بوده ...مثل اون سریال تلوزیون که همین شبها از کانال ۳ پخش میشه  ودراون یک بنده خدا داشت به چه ضجه وناله ای با خدای خودش درد دل می کرد که«خدایا من که اینهمه کارخیر میکنم. من که تمام عمرم هرچی گفتی همونو کردم چرا باید هشتم گروی نهم باشه»..درهمین حین یک آجراز بام خراب خونشون افتاد بغل پاش! بنده خدا شاکی شد که خدایا این بود جوابم!! زنش تو دیالوگ بعدی میگه :«مرد !ناشکری نکن !این آجرو ازآسمون انداخت که بهت بگه می تونستم این آجرو بزنم توی سرت .ولی چون دوستت داشتم انداختم جلوی پات!» میبینید چقدر راحت با یک فکرساده میشه همه ی سیناپس ها رو به سمت تصمیم نهایی  برد وبه آرامش رساند.

ای کاش مرکز توکل من هم کار می کرد!

چون سایه ی زلف سیاه  ! بنشسته برابر من            

                                                                     صد حلقه نشان سوال ؟؟؟؟ برصفحه دفترمن

اهریمن وسوسه  باز! افکنده  ز مکمن  آز         

                                                                   سنگی به سیاهی شب     درچشمه ی باور من

ایمان مطیع مرا      دزدیده  کسی  ز دلم        

                                                                   انکار یقین شماست   :       عصیان مکرر من

یادآورشیطنتی ست چشمی زدو چشم مرا       

                                                                  آنکس که پری صفتی ست دردیده ی دیگرمن

چون برگ خزان زده ای تا نیمه جداشده ای    

                                                                   افتادن  و ماندن  آن   !!     تردید   مصور من

دردا ! که نشان شکیب چون غنچه خموش ونجیب

                                                                    پژمرده  ز  آفت بیم   بر شاخه ی  لاغر  من

بیم ازهمه جا   همه کس   حتی   !  ز صدای نفس

                                                                     گویی که خزیده  تنی  در حرمت  بستر من

این کوچک سرد غمین     خالی  ز حضور یقین

                                                                    این است  و همین  و همین ! دنیای محقرمن

                                                                                                                                                           سیمین بهبهانی

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢۸ شهریور ،۱۳۸٦ - رضاالف
برای سهراب

...

مرگت زوال شتاب است          مرگت دوام درنگ است

                                             جاری نبودن آب  است      بی نقش ماندن رنگ است

جستم   نشان   خدا  را               در بوته های  گل افشان

                                             دیدم  که  حجم  حقیقت        درپوکه های فشنگ است

گفتی که گل نکنیمش                 نوشد  کبوتر اگر  آب

                                             بگذار قصه  که  اینجا         سیلاب خون خدنگ است

گفتی که قبله نسیم است         شک داشت باورم آن روز

                                            اما  یقین  به  دلم هست        کامروز کعبه زسنگ است

بازآ   که  پشته  ببینی               از  کشته های  برادر

                                            وز سینه  ناله  برآری        کزجنگ نفرت وننگ است

اما  تو غم   نشناسی               وز مرگ هم  نهراسی

                                          موجت به سخره نگیرد           دریا سرای  نهنگ  است

                                                                                                                                                            سیمین بهبهانی

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢٥ شهریور ،۱۳۸٦ - رضاالف
می خواستم بگويم....

..

....می خواستم بگویم :

                                     «گفتن نمی توانم»

آیا همین که گفتم

                          یعنی   همین که گفتم ؟

                                                                                                                                                         قیصر امین پور

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢۱ شهریور ،۱۳۸٦ - رضاالف
آرزوی بزرگ

.

نه چندان بزرگم

             که کوچک بیابم خودم را

                                 نه آنقدر کوچک که خود را بزرگ...

                                                                               گریز از میانمایگی

                                                                                                      آرزویی بزرگ است؟

                                                                                                                                                           قیصر امین پور

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱٧ شهریور ،۱۳۸٦ - رضاالف
جناب آقا...

.

نشسته بود  فقیهی   به صدر مجلس  درس

                                                             به جای لفظ ؛عن ؛ اندر کتاب خود ؛ من ؛ دید

قلم تراش وقلم  برگرفت  و من  => عن کرد

                                                               سپس  که  داشت  در آن  باب   اندکی  تردید

یکی ز طلاب  دید این  و گفت  با   د گران

                                                             <جناب آقا> عن کردند   جمله  ؛عن ؛ بکنید

                                                                                                                        ایرج میرزا

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱٢ شهریور ،۱۳۸٦ - رضاالف
طوفان شک!!

.

بی حرمتی ست پا نزدن بر بساط عقل                    وقتی که عشق  !! اینهمه اصرار می کند

هرصبحدم دژی ز یقین می شوم ولی!                     طوفان   شک    دوباره ام  آوار  می کند

خواب آنچنان گرفته که باید سوال کرد:                   ما   را   کدام   صاعقه     بیدار  می کند؟

                                                                                                                                ؟

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ۸ شهریور ،۱۳۸٦ - رضاالف
رضاالف