نیمیم زآب وگل
جمالتو..........

...

یک جنس ذکور و یک دوجین جنس اناث
                                                                   صدگل به دوگوشه جمال تو خروس!"

                                                                                                    بانی

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢٧ آذر ،۱۳۸٦ - رضاالف
تيتر خبر : !!!!!!!!!!!

...  

 دریک هوای سرد برفی زمستانی

 با شانه هاي زخمي و گوني سيماني

 مردي که عادت داشت شبها ديربرگردد

 از انتهاي کوچه هاي سرد طولاني

  دختر که پشت در نشسته منتظر ، بابا!

 پيش عروسکهاي من تا صبح مي ماني ؟

 بابا حقوقت را گرفتي کفش مي خواهم

 پاهاي من يخ مي زند در روز باراني

 من کفشهايم وا شده از هم ولي سارا

 با کفشهاي صورتي مي رفت مهماني

 دختر چرا اينجا نشستي توي اين سرما

 امشب دوباره آمدي من را برنجاني ؟

 

 وقتي تمام کودکيهايت عروسک بود

 از دستهاي خالي بابا چه مي داني ؟

 بابا نمي دانم ، اگر خالي شده دستت

 من مي روم همراه زنهاي خياباني

 آنها هميشه کفشهاي خوشکلي دارند

 شايد شدم خوشبخت ، بابا تو چه مي داني ؟

 انداخت چيزي تا تورا ساکت کند بابا

 از پشت افتادي تو آنجا روي گلداني



 روي دو دست خالي بابا تو گل کردي

 مي ريخت خون سرخ تو از روي پيشاني

 لبخند مي زد دخترک  وقت جدايي بود

 ديگر حلالم کن در اين ساعات پاياني

 هرگز نبودم من برايت دختر خوبي

 بابا نمي خواهد برايم دل بسوزاني



 دختر کنار عکس خود آرام خوابيده

 تيتر خبر ، بابا به جرم قتل زنداني

                                                                                                                                                    نصیر رضایی نژاد

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٢٢ آذر ،۱۳۸٦ - رضاالف
با اين حال...

...

شب وسکوت وسه تاری که لال مانده٫ منم

                                                                    بیا  کمی  بنوازم   !  بیا   کمی  بزنم !

دوباره  می نگرم نقش خویش  را  بر آب

                                                                  چنان غریبه ٫ که باورنمی کنم  که منم

ببین چه برسرم آورده عشق و با این حال

                                                                  نمی توانم    ازین   ناگزیر    دل   بکنم

و درمیان کویری ٫  که باغ   نامش   بود

                                                               به زخم زخم تبر  شاخه  شاخه  میشکنم

                                                                                                                                                       احمدرضا الیاسی

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱۸ آذر ،۱۳۸٦ - رضاالف
فحش نبايد..

....

بچه که  بودم :  به من  آموختند:                          فحش  نباید   بدهی...... گوسفند

بی ادبی بوده  ازین خانه  --دور                        حرف رکیکی  نزنی... بی شعور

من فقط همین دوبیتشو پیدا کردم اگه کسی باقیشو داره  التماس دعا دارم

                                                                                                                                            سعید نوری

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۱٤ آذر ،۱۳۸٦ - رضاالف
گفتم که «نه » گفت:....

...

این شعرانوری را بخوانید ! یاد کدام لطیفه می افتید؟

دیشب  ٬ شبکی ٬   نشسته  بودم                               کابلیس  لعین  درآمد  از در٬

پس گفت: که « هیچ  میل  داری٬                            با  ماه رخی   لطیف منظر؟»

گفتم: که «نه» گفت :«اَمردی چه؟                         زیبا وظریف و خوب پیکر؟»

گفتم که «نه » گفت: «اگرشرابی٬                         باشد  بخوری  به روی دلبر؟»

گفتم که «نه »گفت: اگرحشیشی٬                            یابی  ٬بزنی به خلوت اندر؟»

                                     گفتم که «نه» گفت:«لعنک الله!  

                                      بدبخت کسی تو  مردک خر!»

خواندید؟  چه احساسی دارید؟ حق را به «انوری » می دهید  یا «ابلیس»؟ این معجزه ی شعراست ! هرحرفی را بخواهد٬ طوری به شما می گوید٬ که دقیقا هر آنچه٬ او می خواهد را٬ باور کنید.

هر حرفی را٬ حتی اگر کاملا غلط باشد٬ میتوان به گونه ای  زد که دیگران باور کنند.                                 این٬  معجزه ی« کلمات» است.

بعضی ها حرف بزرگتری می زنند٬ می گویند: همه ی باورهای ما ٬  در«چهار دیواری کلام» آفریده شده همان چهاردیواری که ساخته ی« ماتریکس ذهن» ماست. پس «حقیقت واقعی» زنداتی کلمات است.و تاوقتی که  در حصارکلمات  دست و پا میزنیم ما را راهی به «حقیقت» نیست.مثلا می گوییم:« شب سیاه است» فقط به این دلیل که کلمه ای بهتر از سیاهی برای آن نداریم. می گوییم :«فلانی مهربان است »یا« فلانی بیرحم است»  ولی آیا  «بیرحمی» یا «مهربانی» فقط واژه هایی ازسر ناچار ی برای معرفی یک صفت نیست؟اصلا  همین کلمه ی «صفت »یعنی چه؟

باز هم به شعرانوری فکر کنید! انوری میخواسته بگوید که حق با شیطان است  .ولی  نه « او»  و نه  «ما »جرات  گفتن آن را ا ز زبان خودمان نداریم. گاهی با «همین کلام »میتوان از دام «همان  کلام» گریخت!

انگار «مولانا» ۸۰۰ سال پیش به   به همه ی سوالهای عالم  فکر کرده!!!!! او هم می گوید:

«حرف» و«صوت »و«گفت» را بر هم  زنم                   تا  که   بی  این هرسه   با  تو  دم  زنم

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱٠ آذر ،۱۳۸٦ - رضاالف
خيلی خلاصه عرض کنم:........

اين دل اگر كم است بگو سر بياورم
يا امر كن كه يك دل ديگر بياورم
خيلي خلاصه عرض كنم: دوست دارمت...
(ديگر نشد عبارت بهتر بياورم)
از كتف آشيانه‌اي خود براي تو
بايد كه چند جفت كبوتر بياورم
از هم فرو مپاش، براي بناي تو
بايد بلور و چيني و مرمر بياورم
وقتش رسيده اين غزل نيمه‌سوز را
از كوره‌هاي خود‌خوري‌ام در بياورم

                                                                              سید مهدی موسوی

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٦ آذر ،۱۳۸٦ - رضاالف
يک جمله يعنی.............

...

حالا که یک دنیا  برایت حرف دارم                        یک بوسه هم  پایین  کاغذ می گذارم

آری خودت هم خوب میدانی عزیزم                       غیرازتو من چیزی دراین دنیا  ندارم

درنامه ی آخرنوشتی :خوبِ خوبی                         حالا  کجایی ؟  تا ببینی   حال  زارم

میترسم از دوری تو، این آخری ها                          پیشٍِ  تمام   غصه هایم      کم   بیارم

چیزی شکست و تا صدایش راشنیدم                       دیدم که عکست رابه قلبم می فشارم

باید   به  فکر   کاغذ ٍ   قد  تو  باشم                         این دفعه هم بانو! سوالی از تو دارم

                                  بهترنبود اینجا به جای این همه حرف

                                یک جمله یعنی« دوستت دارم »  بیارم

                                                                                                                                                    رضا سیرجانی

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۳ آذر ،۱۳۸٦ - رضاالف
رضاالف