نیمیم زآب وگل
قصه ما دروغ بود

کاش میتوانستیم مثل پدرانمان فکرکنیم یامثل دوران کودکی.                                                       

نمی دانید که اگر به چیزی یقین داشته باشید چقدر آرام خواهید زیست ولی حیف که شک بنیان دنیای امروز ماست.به جای قصه قشنگ آدم و حوا جدمان را به میمونها رساندیم چون به این داستان شک کردیم بر روی ماه شب چهارده وداس شب نو قدم زدیمو فیلمش را به زمین فرستادیم تا به پدر بزرگها ومادر بزرگهایمان بگوییم:. دیدید قصه هایی که میگفتید دروغ بود! حالا دیگر آنها برایمان قصه نمی گویند  میدانید چرا؟ چون.. پایین اومدیم ماست بود بالا اومدیم دوغ بود قصه ما دروغ بود.

چون سایه ی زلف سیاه بنشسته برابرمن                     صد حلقه نشان سوال برصفحه دفتر من

اهریمن وسوسه باز افکنده ز مکمن آز                       سنگی به سیاهی شک درچشمه باور من

ایمان  مطیع  مرا دزدیده  کسی  ز دلم                          انکاریقین  شماست  عصیان  مکرر  من

چون برگ خزان زده ای تا نیمه جدا شده ای               افتادن  و ماندن  آن  تردید  مصور من

ترس ازهمه جاهمه کس حتی زصدای نفس               گویی که خزیده  تنی  درحرمت بسترمن

ای کوچک زرد غمین خالی زحضوریقین                 این است وهمین وهمین  دنیای  محقر من

                                                                                                        سیمین بهبهانی

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ٢٧ شهریور ،۱۳۸٥ - رضاالف
رضاالف