نیمیم زآب وگل
جواب همچو شکر او دهد که محتاج ست !!

.

ستیزه کن ! که ز خوبان ستیزه شیرین ست

                                                                         بهانه  کن ! که  بتان  را بهانه  آئین ست

وفا  طمع  نکنم   زانک   جور خوبان  را

                                                                    طبیعت ست وسرشتست وعادت ودین ست

اگر ترش   کنی و   رو  ز ما  بگردانی

                                                                   به قاصدست به مکرست وآن دروغین ست

هزار وعده  ده ! آنگه خلاف کن همه را

                                                              که آن سراب که ارزد صد آب خوش این ست

جواب همچو شکر او دهد که محتاج ست

                                                                     جواب تلخ تو  را   صد هزار تمکین ست

برون در همه  را  چون  سگان  کو بنشان

                                                                   که درشرف  سر کوی تو طور سینین ست

 خورند چوب خلیفه   شهان   چو شاه شوند

                                                                        جفای  عشق کشیدن    فن  سلاطین ست

 امام    فاتحه  خواند   ملک   کند   آمین

                                                                      مرا  چو فاتحه خواندم    امید    آمین ست

چنان که مدرسه ی فقه را برون شو هاست

                                                                        بدان که مدرسه ی عشق را قوانین ست

هر آن فریب   کز اندیشه ی  تو  می زاید

                                                                       هزار گوهر  و لعلش  بها  و کابین  ست

                                                                                                                                              

                                                                                                                                                         شمس مولانا

 

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱٤ خرداد ،۱۳۸٦ - رضاالف
رضاالف