نیمیم زآب وگل
برای سهراب

...

مرگت زوال شتاب است          مرگت دوام درنگ است

                                             جاری نبودن آب  است      بی نقش ماندن رنگ است

جستم   نشان   خدا  را               در بوته های  گل افشان

                                             دیدم  که  حجم  حقیقت        درپوکه های فشنگ است

گفتی که گل نکنیمش                 نوشد  کبوتر اگر  آب

                                             بگذار قصه  که  اینجا         سیلاب خون خدنگ است

گفتی که قبله نسیم است         شک داشت باورم آن روز

                                            اما  یقین  به  دلم هست        کامروز کعبه زسنگ است

بازآ   که  پشته  ببینی               از  کشته های  برادر

                                            وز سینه  ناله  برآری        کزجنگ نفرت وننگ است

اما  تو غم   نشناسی               وز مرگ هم  نهراسی

                                          موجت به سخره نگیرد           دریا سرای  نهنگ  است

                                                                                                                                                            سیمین بهبهانی

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢٥ شهریور ،۱۳۸٦ - رضاالف
رضاالف