نیمیم زآب وگل
اين بشکنم !! آن بشکنم!!

..

باز آمدم  ! باز آمدم  ! تا  قفل  زندان  بشکنم  

                                                                    وین چرخ مردم خواررا چنگال ودندان بشکنم

چرخ ارنگردد گرد دل ! ازبیخ واصلش برکنم 

                                                                     گردون اگر دونی کند  من چرخ گردان بشکنم

خوان کرم گسترده ای مهمان خویشم خوانده ای 

                                                                   گوشم چرا؟ مالی اگر! من گوشه ی نان بشکنم

چون من خراب ومست را درخانه خود ره دهی

                                                                      پس می ندانی اینقدر؟ این بشکنم! آن بشکنم؟

گرپاسبان گوید که هی ! دردم بریزم خون وی

                                                                      دربان اگردستم کشد  من دست دربان  بشکنم

زآغاز عهدی کرده ام   تا جان فدای شه  کنم

                                                                    بشکسته بادا پشت جان ! گرعهد و پیمان بشکنم

نه نه ! منم سرخوان تو  سرخیل مهمانان تو

                                                                      جامی دو پر می  میکنم  تا شرم مهمان بشکنم

ای آنکه اندرجان من ! تلقین شعرم می کنی

                                                                      گرتن زنم  خامش کنم  ترسم که فرمان بشکنم

گرشمس تبریزی مرا  گوید:که هی !آهسته شو

                                                                       گویم که من دیوانه ام  این بشکنم !آن بشکنم!

                                                                                                                                                                                                مولانا

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٢۱ مهر ،۱۳۸٦ - رضاالف
رضاالف