نیمیم زآب وگل
گفتم که «نه » گفت:....

...

این شعرانوری را بخوانید ! یاد کدام لطیفه می افتید؟

دیشب  ٬ شبکی ٬   نشسته  بودم                               کابلیس  لعین  درآمد  از در٬

پس گفت: که « هیچ  میل  داری٬                            با  ماه رخی   لطیف منظر؟»

گفتم: که «نه» گفت :«اَمردی چه؟                         زیبا وظریف و خوب پیکر؟»

گفتم که «نه » گفت: «اگرشرابی٬                         باشد  بخوری  به روی دلبر؟»

گفتم که «نه »گفت: اگرحشیشی٬                            یابی  ٬بزنی به خلوت اندر؟»

                                     گفتم که «نه» گفت:«لعنک الله!  

                                      بدبخت کسی تو  مردک خر!»

خواندید؟  چه احساسی دارید؟ حق را به «انوری » می دهید  یا «ابلیس»؟ این معجزه ی شعراست ! هرحرفی را بخواهد٬ طوری به شما می گوید٬ که دقیقا هر آنچه٬ او می خواهد را٬ باور کنید.

هر حرفی را٬ حتی اگر کاملا غلط باشد٬ میتوان به گونه ای  زد که دیگران باور کنند.                                 این٬  معجزه ی« کلمات» است.

بعضی ها حرف بزرگتری می زنند٬ می گویند: همه ی باورهای ما ٬  در«چهار دیواری کلام» آفریده شده همان چهاردیواری که ساخته ی« ماتریکس ذهن» ماست. پس «حقیقت واقعی» زنداتی کلمات است.و تاوقتی که  در حصارکلمات  دست و پا میزنیم ما را راهی به «حقیقت» نیست.مثلا می گوییم:« شب سیاه است» فقط به این دلیل که کلمه ای بهتر از سیاهی برای آن نداریم. می گوییم :«فلانی مهربان است »یا« فلانی بیرحم است»  ولی آیا  «بیرحمی» یا «مهربانی» فقط واژه هایی ازسر ناچار ی برای معرفی یک صفت نیست؟اصلا  همین کلمه ی «صفت »یعنی چه؟

باز هم به شعرانوری فکر کنید! انوری میخواسته بگوید که حق با شیطان است  .ولی  نه « او»  و نه  «ما »جرات  گفتن آن را ا ز زبان خودمان نداریم. گاهی با «همین کلام »میتوان از دام «همان  کلام» گریخت!

انگار «مولانا» ۸۰۰ سال پیش به   به همه ی سوالهای عالم  فکر کرده!!!!! او هم می گوید:

«حرف» و«صوت »و«گفت» را بر هم  زنم                   تا  که   بی  این هرسه   با  تو  دم  زنم

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱٠ آذر ،۱۳۸٦ - رضاالف
رضاالف