نیمیم زآب وگل
هرچند گناه ماست کشتی کشتی غم نيست که رحمت تودريا درياست

.

گویند شبی هست که بخشند گناه ! مگر گناه هم  بخشودنی  است ؟

یا ما آدمها در بد وخوبمان مختاریم  :

                                             چرا باید ازکاری که از ته دل می کنیم  پشیمان باشیم وبخشیده شویم؟ 

وسوسه توبه دردلم نکند راه                                              توبه کند آنکه او گنه نتواند

گرگم وگرگ گرسنه ام من وگویم                                 مرگ مگر زهر توبه ام بچشاند

یا ما آدمها در خوبی و بدی مجبوریم:

                                             پس هرآنکه ما را مجبور کرده  بار گناهانمان را هم  بر دوش  بکشد

گناه  اگرچه  نبود اختیار ما  حافظ                             تودرطریق ادب باش وگو گناه من است

شاید نه این است ونه آن

                            بین زمین وآسمان  شک ویقین  وجسم وجان

                                                                                      همون که میگن همگان

آن وقت یاد شعری می افتم که همیشه  شبهای قدر آن عزیز برایمان زمزمه می کرد

هاتفی از گوشه میخانه دوش                                              گفت  ببخشند  گنه  می  بنوش

لطف الهی بکند کار خویش                                                مژده رحمت برساند   سروش

عفو خدا بیشترازجرم ماست                                             نکته سربسته چه گویی خموش

این خرد  خام  به  میخانه  بر                                          تا می لعل آوردش خون به جوش

گرچه وصالش نه به کوشش دهند                                     هرقدر ای  دل  که  توانی بکوش

گوش من  و حلقه گیسوی  یار                                          روی  من وخاک در می فروش

رندی حافظ نه گناهیست صعب                                              با کرم  پادشه  عیب  پوش

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٢٠ مهر ،۱۳۸٥ - رضاالف
رضاالف