نیمیم زآب وگل
برای آن عزیز تازه سفر رفته

گاهی فکرمیکنم :چرا آنهایی را که  بیشتر دوست  داریم  راحت ترازدست میدهیم؟

زمن هرآنکه او دوربه دل چو سینه  نزدیک           به من هرآنکه نزدیک ازاو جدا جدا من

نه بسته ام به کس دل نه بسته کس به من نیز         چو  تخته  پاره برموج  رها رها رها من

شاید چون گفته اند : دوری ودوستی

و وای از سفر و نفرین بر سفر که با ما هرچه کرد اوکرد

ماچون دو دریچه روبروی هم      

آگاه   ز  هر بگو  مگوی     هم

                                        هرروزسلام   و پرسش وخنده

                                        هر  روز   قرا ر   روز    آینده

اکنون دل من شکسته و خسته است

زیرا یکی از دریچه ها  بسته  است

                                     نه  مهر فسون  نه  ماه  جادو  کرد 

                                   نفرین به سفر که هرچه کرد او کرد

                                                                                                اخوان

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٥ آبان ،۱۳۸٥ - رضاالف
رضاالف