نیمیم زآب وگل
دلم ز سينه برون شد ز بس تپيد بيا

.

ستاره  دیده   فروبست  و آرمید   بیا                              شراب نور به رگهای شب  دوید  بیا

زبس به دامن شب اشک انتظارم ریخت                           گل  سپیده  شکفت و سحردمید بیا

شهاب  یاد  تو در آسمان  خاطر من                                پیاپی  ازهمه سو خط  زرکشید  بیا

زبس نشستم و با شب حدیث غم  گفتم                         زغصه رنگ من ورنگ شب پرید بیا

به وقت مرگم  اگرتازه می کنی دیدار                          بهوش  باش  که  هنگام  آن  رسید بیا

به گامهای کسان می برم گمان که تویی                         دلم  ز سینه  برون شد  زبس تپید بیا

نیامدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت                 کنون که دست سحر دانه دانه چید بیا

امید خاطر سیمین   دل  شکسته  تویی                             مرا  مخواه  ازاین  بیش  نا امید  بیا

                                                                                                                                                                                                                      سیمین بهبهانی

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۱ آذر ،۱۳۸٥ - رضاالف
رضاالف