نیمیم زآب وگل
به نا اميدی ازين در مرو بزن فالی!

.

       گل نارنج و تنگ آب وماهی

                            صفای  آسمان  صبحگاهی

       بیا  تا عیدی ازحافظ  بگیریم

                  که ازاو می ستانی هرچه خواهی:

                  ببرد ازمن قرار و طاقت وهوش                  بتی سنگین دل و سیمین بناگوش

                  نگاری  چابکی  شنگی   کله دار                  ظریفی  مهوشی  ترکی  قباپوش

                  ز تاب  آتش  سودای  عشقش                         بسان  دیگ  دائم  میزنم  جوش

                  چو پیراهن شوم آسوده  خاطر                    گرش همچون قبا  گیرم درآغوش

                  اگر پوسیده  گردد   استخوانم                       نگردد مهرش  از جانم  فراموش

                 دل  ودینم  دل ودینم   ببردست                     برو دوشش بر ودوشش برودوش

                                                  دوای تو دوای توست حافظ                    

                                              لب نوشش  لب نوشش  لب نوش

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٢٥ اسفند ،۱۳۸٥ - رضاالف
رضاالف