نیمیم زآب وگل
بهاريه!!!

.

گفتم حالا که بهارست چند شعر گل وبلبل برایتان بگذارم . تنها ربط آنها به بهار  بودن کلمه گل درآنها ست.شعرهای که فکرنمی کنم شنیده باشید:

شاخکی چند  نرگس رعنا

                           گلکی  چند  تازه  و  چیده

آنهمه دیده های بی چهره

                      وآن همه چهره های بی دیده

* این شعر متعلق به شهاب الدین غزنوی ست.نرگس را لابد دیده اید انگار همه صورتش چشم است در ادبیات منظور از گل به تنهایی گل سرخ است .گل سرخ بر عکس نرگس همه چهره اش صورت است بدون اینکه مثل گلهای دیگر چشمی داشته باشد.

باغ   سرمایه ی  دگر دارد

                        کان شد ازبس که سیم و زر دارد

می نماید که از رسیدن عید

                             چون  دگر  مردمان  خبر دارد

این شعر زیبا سروده انوری ست.راستی گلها از کجا می فهمند بهار آمده است؟ کاش ما هم مثل انوری جواب این سوال را نمی دانستیم آنوقت می توانستیم مثل او در مورد این معجزه شعر بگوییم.(بسوزه پدر علم)

رخسار تو روز عید فال است

                                   بی روی تو  زندگی   وبال است

بر یاد تو می خورم می ناب

                            هر  می که چنین خوری حلال است

عشق تو زبان من فرو بست

                                یعنی : که زبان  عشق   لال است

ببخشید که این شعر گل نداشت ولی عید که داشت.عمادی غزنوی شاعر آن است.

گلی دیدم    نچیدم   بامدادش

                                    دریغا ! چون شب آمد   برد  بادش

این هم نظامی گنجوی !

غنچه دهان من بیا تنگ دلی ی من ببین

                                                      بی تو هنوز زنده ام سنگ دلی ی من ببین

غنچه هم بچگی گله دیگه.شعر از عماد فقیه کرمانی ست.

امیدوارم  همه بهار پرگلی داشته باشیم!!!

اگر فردوس بر  روی  زمین ست          

                      همین ست وهمین ست وهمین ست

این مال ناصر خسرو ست

این هم فال حافظ:

من که امروزم بهشت نقد حاصل می شود

                                                    وعده ی فردای زاهد را چرا باور کنم ؟

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٤ فروردین ،۱۳۸٦ - رضاالف
رضاالف