نیمیم زآب وگل
چشمی که تو را ديد جز اين نيست سزايش!!

.

             رازی ست درآن چشم سیاهت  بنمایش!

                                                                  شعری نسروده ست  نگاهت بسرایش!

             سیبی ست   زنخدان   بهشتیت  که ناچار

                                                                   پرهیز مرا می شکند  وسوسه هایش

            آغوش تو ای دوست  در باغ بهشتست

                                                                یکشب به درآی ازخود برمن بگشایش!

            هردیده که بینم به  تو میسنجم و زشتست

                                                           چشمی که تو را دید جزاین نیست سزایش

            دل  بیمش ازاین نیست که دربند تو افتد

                                                              ترسد که کنی  روزی  ازین  بند  رهایش

                                                                                                                                                           حسین منزوی

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢٦ فروردین ،۱۳۸٦ - رضاالف
رضاالف