قافيه بود تنگ و....

.

قدیمی ها عجب دنیایی داشتند! برای جواب نامه ی یک دوست چقدر وقت می گذاشتند.شاید بیشتر از ما وقت داشتند! ولی نه ! فکر نمی کنم .اغلب آنها از ما بیشتر کار می کردند ولی باحال تر ما بودند هنوز تلویزیون واینترنت ذوقشون رو کور نکرده بود.

راستی چند وقته برای کسی نامه ننوشتیم ؟ شاید هیچ وقت لازم نشه  . وقتی تلفن هست چه حاجت به نامه نگاری.اگر هم نامه ای بنویسیم لابد ایمیلی وفینگلیسی خواهد بود.

ولی برای قدیمی ها نامه نوشتن وجواب نامه دادن یکی ازبزرگترین تفریحات بوده.نمونه اش نامه ای است که ایرج میرزا در پاسخ به نامه دوستی به نام حاج شیخ هادی با زبان شعرگفته .بخوانید ....

..

شکر خدا را   که بخت  هادی ام  آمد                      نامه ای از  حاج  شیخ  هادی ام  آمد

از پس  سرگشتگی  به  وادی  حیرت                      هادی    سر منزل     ایادی ام      آمد

ازپس یک عمر رنج  در طلب   گنج                       هادی آن  کان فضل  و  رادی ام آمد

وز رشحات  غمام   فضل  و  کمالش                       نامه ای  امروز  بهر  شادی ام   آمد

کرده در آن نامه از مکارم و الطاف                      درج  بدان حد  که خود زیادی ام آمد

داد   بساط    مرا    نشاط     ربیعی                         گرچه  مرآن  نامه  در جمادی ام آمد

چرخ !! چو دانست  بر مراد رسیدم                       در  پی   تمهید     نامرادی ام      آمد

هیچ  ز حرمان خود  شگفت   ندارم                       کین همه  از سوء بخت  عادی ام آمد

درک لقایش غنیمتیست که بر چنگ                       از سفر این  خجسته   وادی ام    آمد

                                   خواستم  فزون  کنم  سخن   به مدیحش

                                     قافیه  بد  تنگ و ..ون گشادی ام آمد

                                                                                                                                                      ایرج میرزا

/ 6 نظر / 7 بازدید
پايـیـــــــــــــــــــــــــــــــزان

سلام دوستم خوبی؟ قديميا خوش ذوق بودن ولی خدايی هر زمون يه چيز باب بوده الان ديگه نامه ای که روی کاغذ بياد جاشو داده به نامه الکترونيکی ولی از هر جنبه ای نگاه کنی خيلی صفا داشته رفتارای قديميا و طرز زندگيشون

خانه به دوش

راستشو بخواي منم دلم واسه نامه نوشتن تنگ شده.نه واسه نامه نوشتن كه خيلي دلم تنگ شده.واسه چي يا كي خودمم نمي دونم.

آزاده بشارتی

گوش کن به شعر من شعر من خود منم مشنوی اگر مرا بی خودست بودنم... باز بی سلام ... مادرم خواب دیده است شبی که خدا مثل قبل می آید... کاش میشد که بفهمی دوست دارم... ببخشید سلام گفتم؟ حالم خوب نیست دکتر گفت کسی انتظار ندارد ... نه! فقط خواستم بگویم کمی بروزم... پس: نازلی بگو... تو هم قهری؟ تو هم؟ ببخشید من چیزی گفتم؟

مهران

اين ايرج ميرزا هم انگار از مال دنيا يک هادی بيشتر نداشته. اما چه ذوقی داشته. ما هر روز نامه می نويسيم نامه های اداری هنوزم هستند.اما اونها رو نميشه با شعر نوشت.سربازی رفتی؟در خواست مرخصی نوشتی؟ ووووی تا حالا فکر نکرده بودم که درخواست مرخصی رو با شعر بنويسم. اينجوری نظامو قلقلک ميدادم. ۹ سال دير فهميدم